การเล่นลูกกีฬาวอลเลย์บอลและแบดมินตัน

sbobeth698

การเล่นลูก กีฬาวอลเลย์บอล

การเล่นลูกมือเดียวการเล่นกีฬาวอลเลย์บอลนอกจากการเล่นลูกบอลด้วยแขนทั้งสองข้างพร้อมกันแล้วในบางโอกาสผู้เล่นลูกบอลด้วยมือข้างเดียว อย่างเช่น เมื่อลูกบอลอยู่ห่างตัวผู้เล่นมากหรือ เมื่อลูกบอลมาเร็วประกบมือไม่ทันหรือเมื่อต้องการเล่นลูกบอลที่ติดตามตาข่ายแล้วตกลงมาในแนวดิ่งการเล่นลูกมือเดียวเป็นทักษะชั้นสูงที่ผู้เล่นควรฝึกให้เกิดความชำนาญจึงจะดีเพราะจะทำให้เรารับลูกได้หลายวิธีในบางเวลาที่ฉุกเฉิน

วิธีการฝึกการเล่นลูกแบบมือเดียวให้ผู้เล่นเดาะลูกบอลด้วยมือข้างเดียว1ครั้งแล้วปล่อยลูกบอลตกพื้น1ครั้งแล้วเดาะต่อไปปฏิบัติต่อเนื่อง ให้ผู้เล่นเดาะลูกบอลด้วยมือข้างเดียวให้ลูกบอลลอยต่อเนื่องโดยใช้แขนท่อนล่างด้านหน้ากำปั้นส่วนแบนและหลังมือ ให้ผู้เล่นเดาะลูกบอลด้วยมือข้างเดียวให้ลูกบอลลอยต่อเนื่องโดยสลับข้างซ้าย  ขวา ให้ผู้เล่นเดาะลูกบอลด้วยมือข้างเดียว 1ครั้งแล้วเคลื่อนที่หมุนรอบตัวเอง เดินหน้า ถอยหลัง ซ้าย  ขวาหรือเคลื่อนที่เป็นวงกลมรอบสนามฝึกจนมีความชำนาญ

ลักษณะการเล่นลูกมือเดียวผู้เล่นสามารถใช้แขนท่อนล่างด้านหน้ากำปั้นด้านแบนหรือหลังมือเพื่อการปะทะลูกบอลโดยคำนึงถึงความเหมาะสมในการส่งแรงถ้าลูกบอลเคลื่อนที่มาเขาให้ออกแรงปะทะลูกถ้าลูกบอลเคลื่อนที่มาแรงให้เกร็งแขนอยู่กับที่โดยไม่ต้องส่งแรงปะทะลูกบอลถ้าบอลเคลื่อนที่มาแรงมากต้องใช้การผ่อนแขนเพื่อลดแรงประทะของแขนกับลูกบอลได้

การเล่นลูกโด่งกีฬาแบดมินตัน

การตีลูกโด่งเป็นลูกที่เราใช้ในขณะที่กำลังเสียเปรียบเพื่อประวิงเวลาให้สามารถกลับมาคุมเกมในโซนที่เราต้องการได้ลูกงัดโด่งจะเป็นการตีจากแดนหน้าหรือแดนกลางไปแดนหลังของคู่ต่อสู้ การตีลูกงัดโด่งที่ดีที่สุดคือตีงัดลูกให้โด่งที่สุดเพราะจะยิ่งทำให้เรามีเวลาในการตั้งรับหรือเข้าไปในจุดที่เรากำลังเสียเปรียบอยู่การตีลูกงัดโด่งให้ก้าวขาที่เราถนัดเข้าไปตีพร้อมกับเงื้อไม้ตีและสะบัดข้อมือตีจากข้างล่างขึ้นข้างบนการตีลูกงัดสามารถตีได้ทั้งโฟร์แฮนด์และแบ็คแฮนด์ทั้งสองเลย

การตีลูกแย็บลูกแย็บเป็นลูกที่ใช้ในการทำคะแนนคู่ต่อสู้เมื่อคู่ต่อสู้หยอดมาข้างหน้าหากลูกหยอดนั้นน้ำหนักดีพอเราสามารถใช้ลูกแย็บกระแทกลงไปซึ่งลูกแย็บนี้เป็นลูกที่มีการตีรุนแรงรองมาจากลูกตบและลูกดาดการตีลูกแย็บจะต้องตีให้ใกล้ตาข่ายให้มากที่สุดและต้องใช้พลังของข้อมือแลท่อนแขนจึงจะทำให้ลูกมีความรุนแรง มีพลัง และรวดเร็ว การก้าวขาไปตีลูกแย็บจะเหมือนกับการก้าวไปตีลูกงัดโด่งหรือการเล่าลูกหยอดเป็นต้นอาจจะแตกต่างกันไปก็คือวิธีของการตีเท่านั้น เมื่อหน้าไม้สัมผัสลูกแล้วให้สะบัดข้อมือออกไปด้านข้างหรือตีเฉียงออกไปอีกด้านหนึ่งโดยให้ลูกตกใกล้ตาข่ายมากที่สุดโดยจังหวะการก้าวขาจะตกพร้อมกับการตีลูกออกไปควรใช้ความว่องให้เป็นประโยชน์